“123” ලෙස හඳුන්වන විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතනයක්, බ්‍රිතාන්‍ය විශ්වවිද්‍යාල දෙකක අධ්‍යාපනය ලැබීමට අවස්ථා ලබාදෙන බව පවසමින් සිසුන් 21 දෙනෙකුගෙන් විශාල මුදලක් අයකරගෙන ඇති බවට චෝදනා එල්ල වී තිබේ. මෙම සිදුවීමත් සමඟ සිසුන් බඳවා ගැනීමේ ක්‍රමවේද සහ මූල්‍ය ආරක්ෂණ පිළිවෙත් පිළිබඳව පුළුල් අවධානයක් යොමුව තිබේ.
කොළඹ ප්‍රධාන මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ විභාග වූ නඩු කටයුත්තක් සම්බන්ධයෙන් ඉදිරිපත් වූ තොරතුරුවලට අනුව, “123” ලෙස හඳුන්වන විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතනය ශ්‍රී ලාංකික සිසුන් 21 දෙනෙකුගෙන් එක් අයෙකුට රුපියල් මිලියන 1.8 බැගින් අයකරගෙන ඇති බවට චෝදනා එල්ල වී තිබේ. එම සිසුන්ට එක්සත් රාජධානියේ විශ්වවිද්‍යාලවලට ඇතුළත් වීමට අවස්ථා ලබාදෙන බවට පොරොන්දු වී ඇති බව සඳහන් වේ.
ඒ අනුව, මතභේදයට තුඩු දී ඇති මුළු මුදල රුපියල් මිලියන 37.8කි.
ඔක්තෝබර් 23 වැනි සිකුරාදා කොළඹ ප්‍රධාන මහේස්ත්‍රාත් අසංග එස්. බෝදරගම මහතා හමුවේ කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාසය (CCD) මෙම චෝදනා කළ වංචාව පිළිබඳ තොරතුරු ඉදිරිපත් කළ බව මූලාශ්‍ර වාර්තාවේ සඳහන් වේ.
එංගලන්තයේ වුල්වර්හැම්ප්ටන් විශ්වවිද්‍යාලයට (University of Wolverhampton) සහ ග්ලොස්ටර්ෂයර් විශ්වවිද්‍යාලයට (University of Gloucestershire) ඇතුළත්ව උසස් අධ්‍යාපනය හැදෑරීමේ අවස්ථා සිසුන්ට ලබාදෙන බවට පොරොන්දු වී ඇති බව වාර්තා වේ.
විදේශ රටකින් සිය පළමු උසස් අධ්‍යාපන සුදුසුකම ලබාගැනීමට අපේක්ෂා කළ සිසුන් මෙන්ම, පශ්චාත් උපාධි පාඨමාලා සඳහා ඇතුළත් වීමට බලාපොරොත්තු වූ ශ්‍රී ලංකා විශ්වවිද්‍යාලවල උපාධිධාරීන් ද පීඩාවට පත්වූවන් අතර සිටින බව සඳහන් වේ.
වාර්තාවට අනුව, අදාළ උපදේශන ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂවරයෙකු ඇප මත මුදාහැර ඇති අතර, ප්‍රධාන සැකකරු ලෙස හඳුන්වන තවත් පුද්ගලයෙකු විදේශගතව සිටින බවට චෝදනා එල්ල වී ඇති බැවින් ඔහු සොයා විමර්ශන සිදු කෙරේ.
කෙසේ වෙතත්, චෝදනාවල නිශ්චිත ස්වභාවය, චූදිතයන්ගේ අනන්‍යතාව සහ නඩුවේ වර්තමාන නීතිමය තත්ත්වය අධිකරණ වාර්තා මගින් ස්වාධීනව තහවුරු කරගෙන නොමැත. කිසිදු පුද්ගලයෙකු අපරාධ වරදකට වරදකරු බවට ද තීරණය වී නොමැත.
මුලින් හරි දේශය (Hari Deshaya) වෙත ආරෝපණය කර තිබූ වාර්තාවේ, වෙනත් විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතනවලට ද මතභේදාත්මක ගෙවීම්, නොමඟ යවන පොරොන්දු සහ සැකකටයුතු ලේඛන සම්බන්ධයෙන් පැමිණිලි එල්ල වී ඇති බවට චෝදනා කර තිබේ.
එම පුළුල් චෝදනා වෙනම විමර්ශනය කළ යුතුය.
එක්සත් රාජධානියේ විශ්වවිද්‍යාලවලට ඇතුළත් කර දෙන බව පවසා සිසුන් 21 දෙනෙකුගෙන් මුදල් ලබාගෙන ඇති බවට චෝදනා
ප්‍රධාන චෝදනාව වන්නේ එංගලන්තයේ විශ්වවිද්‍යාලවලට ඇතුළත් කර දෙන බව පවසමින් මුදල් ලබාගෙන ඇති බවයි.
සිසුන් 21 දෙනාගෙන් එක් අයෙකු රුපියල් මිලියන 1.8 බැගින් අදාළ උපදේශන ආයතනයට ගෙවා ඇති බව වාර්තා වේ.
ඒ අනුව, මතභේදයට තුඩු දී ඇති මුළු මුදල රුපියල් මිලියන 37.8කි. කෙසේ වෙතත්, සියලු මුදල් සෘජුවම උපදේශන ආයතනයට ගෙවා තිබේද, විශ්වවිද්‍යාල වෙත මාරු කර තිබේද, නැතහොත් පසුව යම් මුදලක් ආපසු ගෙවා තිබේද යන්න මුල් වාර්තාවෙන් තහවුරු නොවේ.
මෙම වෙනස වැදගත් වේ.
අධ්‍යාපන උපදේශන ගාස්තු, විශ්වවිද්‍යාල තැන්පතු, පාඨමාලා ගාස්තු සහ අයදුම්පත් සඳහා වැයවන අනෙකුත් වියදම් විවිධ ගිවිසුම්වලට යටත් විය හැකිය.
ගෙවීම් සිදුකර ඇත්තේ කෙසේද යන්න තහවුරු කරගැනීම සඳහා විමර්ශකයන්ට මුදල් ලදුපත්, බැංකු ගනුදෙනු, ගිවිසුම්, ඇතුළත් වීමේ ලිපි සහ විශ්වවිද්‍යාල සමඟ හුවමාරු වූ ලිපි ලේඛන පරීක්ෂා කිරීමට සිදුවනු ඇත.
අදාළ උපදේශන ආයතනය වුල්වර්හැම්ප්ටන් විශ්වවිද්‍යාලයේ හෝ ග්ලොස්ටර්ෂයර් විශ්වවිද්‍යාලයේ බලයලත් නියෝජිතයෙකු ලෙස කටයුතු කළ බවට එම විශ්වවිද්‍යාල දෙකෙන් තහවුරු කිරීමක් මූලාශ්‍රයේ සඳහන් නොවේ.
එසේම, අයදුම්පත් ඉදිරිපත් කර තිබේද, ඇතුළත් වීමේ ඉල්ලීම් ප්‍රතික්ෂේප වී තිබේද, නැතහොත් උපකාරක ලේඛන පිළිබඳව අසත්‍ය තොරතුරු ඉදිරිපත් කර තිබේද යන්න ද තහවුරු කර නොමැත.
මෙම ගනුදෙනුවලදී හිතාමතා රැවටීමක් සිදුවී තිබේද, ගිවිසුම්මය ආරවුලක් පවතීද, නැතහොත් වෙනත් විෂමාචාරයක් සිදුවී තිබේද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා එම ලේඛන අත්‍යවශ්‍ය වේ.
විදේශගතව සිටින සැකකරු සොයා විමර්ශන
ලැබී ඇති අධිකරණ වාර්තාවට අනුව, “123” ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂවරයාට ඇප ලබාදී ඇති අතර, චෝදනා එල්ල වී ඇති ක්‍රියාවලිය මෙහෙයවූ බවට සැක කෙරෙන තවත් පුද්ගලයෙකු ශ්‍රී ලංකාවෙන් පිටත සිටින බවට විශ්වාස කෙරේ.
එම පුද්ගලයා අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය පියවර ගන්නා ලෙස මහේස්ත්‍රාත්වරයා විමර්ශකයන්ට උපදෙස් දී ඇති බව වාර්තා වේ.
කෙසේ වෙතත්, අදාළ සැකකරු සිටින රට, ඔහුගේ නම හෝ ජාත්‍යන්තර අත්අඩංගුවට ගැනීමේ ඉල්ලීමක් නිකුත් කර තිබේද යන්න මුල් වාර්තාවේ සඳහන් නොවේ.
විදේශගතව සිටින සැකකරුවෙකු යළි මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමට ගන්නා ඕනෑම උත්සාහයක් අදාළ නීතිමය ක්‍රියාපටිපාටි සහ එම රටේ බලධාරීන්ගේ සහයෝගය මත රඳා පවතී.
චෝදනා එල්ල වී ඇති ගනුදෙනුවලට අදාළ පුද්ගලයාගේ සම්බන්ධතාව තහවුරු කරන සාක්ෂි ද කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාසය විසින් ඉදිරිපත් කළ යුතුය.
පුද්ගලයෙකු සැකකරුවෙකු ලෙස නම් කිරීම හෝ ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා සොයා බැලීම පමණක් ඔහු වරදකරු බව තහවුරු නොකරයි.
වෙනත් විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතනවලටත් චෝදනා
වෙනත් විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතන සම්බන්ධ පැමිණිලි ද කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාසයට සහ අනෙකුත් පොලිස් විමර්ශන ඒකකවලට ඉදිරිපත් කර ඇති බව මූලාශ්‍ර ලිපියේ සඳහන් වේ.
හරි දේශය වාර්තා කරන පරිදි, මෙම ගැටලු “123” සිද්ධියට පමණක් සීමා නොවන අතර, පොරොන්දු වූ සේවාවන් ලබා නොදී මුදල් අයකරගත් බවට චෝදනා එල්ල වී ඇති ආයතන ද ඊට ඇතුළත් වේ.
කෙසේ වෙතත්, එම අනෙකුත් ආයතනවල නම්, පැමිණිලි අංක හෝ මේ වන විට විමර්ශනය කෙරෙන සිද්ධි සංඛ්‍යාව පිළිබඳ තොරතුරු වාර්තාවේ දක්වා නොමැත.
එබැවින්, මෙම පුළුල් චෝදනා පදනම් කරගෙන ශ්‍රී ලංකාවේ බොහෝ විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතන වංචනිකව කටයුතු කරන බවට නිගමනය කළ නොහැකිය.
නීත්‍යනුකූලව ක්‍රියාත්මක වන අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතන විදේශ විශ්වවිද්‍යාල සඳහා අයදුම් කිරීම, පාඨමාලා තෝරාගැනීම සහ අදාළ කටයුතු සඳහා සිසුන්ට සහාය ලබාදීමේ වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.
මෙහිදී සොයා බැලිය යුතු ප්‍රධාන කරුණ වන්නේ විෂමාචාර සම්බන්ධයෙන් චෝදනා එල්ල වී ඇති ආයතන තම සේවාවන් පිළිබඳව වැරදි තොරතුරු ලබාදී තිබේද, මූල්‍ය ගිවිසුම් කඩකර තිබේද, නැතහොත් රැවටීම සහ ව්‍යාජ ලේඛන භාවිතය සම්බන්ධ අපරාධ සිදුකර තිබේද යන්නයි.
මූලාශ්‍ර වාර්තාවේ තවදුරටත් පරීක්ෂා කළ යුතු කරුණු කිහිපයක් හඳුනාගෙන තිබේ.
අධ්‍යාපන උපදේශකයන් නිසි සුදුසුකම් ලබා තිබේද?
විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතන පවත්වාගෙන යන පුද්ගලයන්ට ජාත්‍යන්තර උසස් අධ්‍යාපනය පිළිබඳ ප්‍රමාණවත් දැනුමක් තිබේද යන්න මූලාශ්‍රය මගින් මතුකර ඇති එක් ගැටලුවකි.
සාමාන්‍ය පෙළ (GCE Ordinary Level) විභාගයේ සුදුසුකම් පවා නොමැති පුද්ගලයන් ඇතැම් ආයතන පවත්වාගෙන යන බවට එහි චෝදනා කර තිබේ.
කෙසේ වෙතත්, එවැනි තත්ත්වයක් කෙතරම් පුළුල්ව පවතීද යන්න තහවුරු කරන දත්ත කිසිවක් ඉදිරිපත් කර නොමැත.
විදේශීය උපාධි සම්බන්ධයෙන් සිසුන්ට උපදෙස් ලබාදෙන පුද්ගලයන්ට පිළිගත් අධ්‍යාපන සුදුසුකම්, අදාළ පුහුණුව සහ විශ්වවිද්‍යාලවලට සිසුන් ඇතුළත් කරගැනීමේ ක්‍රමවේද පිළිබඳ මනා අවබෝධයක් තිබිය යුතු බව මූලාශ්‍රය පෙන්වා දෙයි.
මෙවැනි අපේක්ෂාවන් නියාමන ක්‍රියාමාර්ග සලකා බැලීමේදී සාධාරණව අවධානයට ගත හැකි කරුණු වේ.
බ්‍රිතාන්‍ය කවුන්සිලය (British Council) අධ්‍යාපන නියෝජිතයන් සඳහා වෘත්තීය පුහුණුව ලබාදෙන අතර, එක්සත් රාජධානිය පිළිබඳ දැනුම තක්සේරු කරන පරීක්ෂණ සම්පූර්ණ කළ උපදේශකයන්ගේ දත්ත ගබඩාවක් ද පවත්වාගෙන යයි.
කෙසේ වෙතත්, එම පුහුණුව සම්පූර්ණ කිරීම රජයේ බලපත්‍රයක් ලබාගැනීමට හෝ සමස්ත ආයතනයක් අනුමත කිරීමට සමාන නොවේ.
ශ්‍රී ලංකාව තුළ අනිවාර්ය සුදුසුකම් හෝ බලපත්‍ර ක්‍රමයක් හඳුන්වා දෙන්නේ නම්, ඒ සඳහා පැහැදිලි නීතිමය බලයක්, විනිවිදභාවයෙන් යුත් ප්‍රමිතීන් සහ සුදුසු අධීක්ෂණ ආයතනයක් අවශ්‍ය වේ.
මුදල් ලබාගෙන පසුව අතුරුදන් වන ආයතන පිළිබඳ චෝදනා
සමහර ආයතන පවත්වාගෙන යන පුද්ගලයන් උපදේශන ආයතන ආරම්භ කර, සිසුන්ගෙන් විශාල මුදල් ප්‍රමාණයක් ලබාගෙන පසුව රටින් පිටව යන බවට ද වාර්තාවේ චෝදනා කර තිබේ.
එහිදී රටින් අතුරුදන් වීම සම්බන්ධයෙන් රටාවන් දෙකක් විස්තර කර ඇත. පළමුවැන්න වන්නේ වසර කිහිපයක් ව්‍යාපාරය පවත්වාගෙන ගොස් පසුව පොරොන්දු ඉටු නොකර අතහැර දැමීමයි. දෙවැන්න වන්නේ විශාල ප්‍රචාරණයක් මගින් ගනුදෙනුකරුවන් ආකර්ෂණය කරගෙන කෙටි කාලයක් තුළ අතුරුදන් වන ආයතනයි.
සමහර ආයතනවලට එරෙහි පැමිණිලි විභාග කිරීම මන්දගාමීව සිදුවීම හේතුවෙන් සිසුන්ට තම මුදල් ආපසු ලබාගැනීමට නොහැකි වී ඇති බවට ද මූලාශ්‍රය චෝදනා කරයි.
කෙසේ වෙතත්, මෙම චෝදනා කරන ක්‍රියාකාරකම්වල පරිමාණය තීරණය කිරීමට අවශ්‍ය ස්වාධීනව තහවුරු කළ නඩු ලිපිගොනු හෝ සංඛ්‍යාලේඛන ඉදිරිපත් කර නොමැත.
එවැනි පැමිණිලි පවතින අවස්ථාවලදී, මුදල් ගලාගිය ආකාරය, සමාගම්වල හිමිකාරිත්වය, සිසුන්ට ලබාදුන් පොරොන්දු සහ සේවාවන් නතර වූ තත්ත්වයන් පිළිබඳව විමර්ශකයන් පරීක්ෂා කළ යුතුය.
වංචනික ප්‍රකාශ මත විශ්වාසය තබා මුදල් ගෙවා ඇති සිසුන්ට, පවතින සාක්ෂි අනුව අදාළ අපරාධ නීතිය සහ සිවිල් නීතිය යටතේ සහන ලබාගැනීමේ හැකියාව තිබිය හැකිය.
සිසුන්ගෙන් ලබාගත් මුදල් වෙනත් ආයෝජන සඳහා යොදාගන්නා බවට චෝදනා
අධ්‍යාපන නියෝජිතයන්ට භාරදෙන මුදල් කළමනාකරණය සම්බන්ධයෙන් ද වෙනම චෝදනාවක් ඉදිරිපත් වී තිබේ.
සමහර ආයතන පවත්වාගෙන යන පුද්ගලයන් සිසුන්ගෙන් ලබාගත් මුදල් මාස කිහිපයක් තමන් සතුව තබාගෙන, එම මුදල් විදේශ විශ්වවිද්‍යාල වෙත යොමු කරනවා වෙනුවට ණය ලබාදීම හෝ වෙනත් ව්‍යාපාරික ආයෝජන සඳහා යොදාගන්නා බවට වාර්තාවේ චෝදනා කර තිබේ.
අයදුම්පත් ප්‍රතික්ෂේප වී ඇති බව පසුව සිසුන්ට දැනුම් දෙන බවත්, ඇතැම් අවස්ථාවල ඔවුන්ට මාස හයක පමණ කාලයක් අහිමි වන බවත් එහි සඳහන් වේ.
මෙම චෝදනා ස්වාධීනව පරීක්ෂා කළ බැංකු වාර්තා හෝ තහවුරු කළ සාක්ෂි මගින් තහවුරු කර නොමැත.
කෙසේ වෙතත්, මෙම චෝදනා මගින් සැලකිය යුතු මූල්‍ය අවදානමක් හඳුනාගත හැකිය.
තමන් ගෙවන මුදල් අධ්‍යාපන උපදේශන සේවා සඳහාද, විශ්වවිද්‍යාල පාඨමාලා ගාස්තු සඳහාද, නැතහොත් ආපසු ලබාගත හැකි තැන්පතු සඳහාද යන්න සිසුන් දැන සිටිය යුතුය. එම මුදල් භාරයේ තබාගැනීමට නීත්‍යනුකූල වගකීම ඇත්තේ කුමන ආයතනයටද යන්න ද පැහැදිලි විය යුතුය.
විශ්වවිද්‍යාලයක් සෘජුවම ගෙවීම් සිදුකරන ලෙස ඉල්ලා සිටින අවස්ථාවක, නියෝජිතයෙකු මුදල් ලබාගැනීමට හෝ තමන් සතුව තබාගැනීමට ඉල්ලා සිටින්නේ නම්, එම ඉල්ලීම අදාළ විශ්වවිද්‍යාලය සමඟ සෘජුව තහවුරු කරගත යුතුය.
ව්‍යාජ උපාධි සහ ව්‍යාජ අධ්‍යාපන සහතික
මුල් විමර්ශන වාර්තාවේ විදේශ අධ්‍යාපනය හෝ රැකියා අපේක්ෂා කරන පුද්ගලයන්ට ව්‍යාජ උපාධි සහ ඩිප්ලෝමා සහතික ලබාදෙන බවට ද චෝදනා කර තිබේ.
අවශ්‍ය අධ්‍යාපන පසුබිම නොමැති ඇතැම් අය ව්‍යාජ සුදුසුකම් ලබාගැනීම සඳහා විශාල මුදල් ගෙවන බවට ද එහි සඳහන් වේ.
ව්‍යාජ අධ්‍යාපන ලේඛන සකස් කිරීම හෝ ඒවා ව්‍යාජ බව දැන දැනම භාවිත කිරීම, අදාළ රටේ නීතිය සහ සිදුවීමේ තත්ත්වය අනුව අපරාධමය හා ආගමන විගමන සම්බන්ධ ප්‍රතිවිපාක ඇති කළ හැකිය.
ලේඛන වංචාවට දැනුවත්ව සම්බන්ධ වන පුද්ගලයන්ට ඒ හා සම්බන්ධ මූල්‍ය පාඩු පිළිබඳ පැමිණිලි කිරීමේදී ද නීතිමය දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දීමට සිදුවිය හැකිය.
කෙසේ වෙතත්, එමගින් ඔවුන්ට පැමිණිලි ඉදිරිපත් කිරීම හෝ නීති උපදෙස් ලබාගැනීම ස්වයංක්‍රීයව තහනම් නොවේ.
සුදුසු ක්‍රියාමාර්ගය වන්නේ සිදුවීම් පිළිබඳ කරුණු තහවුරු කිරීම, එක් එක් පුද්ගලයාගේ සම්බන්ධතාව හඳුනාගැනීම සහ අදාළ නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමයි.
ශ්‍රී ලංකාවේදී බ්‍රිතාන්‍ය කවුන්සිලය සහතික සත්‍යාපනය කිරීමේ සේවා සපයන අතර, ඒ සඳහා අදාළ සුදුසුකම පිරිනැමූ ආයතනයෙන් තහවුරු කිරීම ලබාගැනීම ඇතුළු ක්‍රියාපටිපාටි අනුගමනය කෙරේ.
විශේෂිත සහතිකයක් සත්‍ය එකක්ද යන්න තහවුරු කරගැනීම සඳහා විශ්වවිද්‍යාල සහ වෙනත් සහතික නිකුත් කරන ආයතන සමඟ ද සෘජුව සම්බන්ධ විය හැකිය.
බැංකු අක්‍රමිකතා පිළිබඳ චෝදනා වෙනම විමර්ශනය කළ යුතුයි
සිසුන්ගේ වීසා අයදුම්පත් සඳහා භාවිත කරන මූල්‍ය ප්‍රකාශන සකස් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ද තවත් බරපතළ චෝදනාවක් එල්ල වී තිබේ.
සමහර උපදේශන ආයතන පවත්වාගෙන යන පුද්ගලයන් වාණිජ බැංකු සේවකයන් සමඟ එක්ව අසත්‍ය ගිණුම් ශේෂ හෝ මූල්‍ය හැකියාව පිළිබඳ නොමඟ යවන සාක්ෂි සකස් කරන බවට මූලාශ්‍රය චෝදනා කරයි.
එවැනි ලේඛන සකස් කිරීමට සහාය ලබාදීම වෙනුවෙන් බැංකු නිලධාරීන්ට අයථා ගෙවීම් සිදුකරන බවට ද එහි චෝදනා කර තිබේ.
කෙසේ වෙතත්, ලබාදී ඇති තොරතුරුවල කිසිදු බැංකුවක්, සේවකයෙකු, ගනුදෙනුවක් හෝ විනය පරීක්ෂණයක් හඳුනාගෙන නොමැත.
එබැවින්, මෙම චෝදනා තවමත් තහවුරු නොකළ ඒවා වේ.
විශ්වාසදායක ලේඛනමය සාක්ෂි සහිත පැමිණිලි ඉදිරිපත් වුවහොත්, ව්‍යාජ ලේඛන සකස් කිරීම, මූල්‍ය විෂමාචාර, අල්ලස් ලබාගැනීම සහ බැංකු ක්‍රියාපටිපාටි උල්ලංඝනය කිරීම පිළිබඳ විමර්ශනයක් සිදුකිරීම අවශ්‍ය වේ.
සැකකටයුතු ක්‍රියාවේ ස්වභාවය සහ නීතිමය බලතල අනුව, මූල්‍ය බුද්ධි ඒකකයට (Financial Intelligence Unit) සහ අදාළ නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන බලධාරීන්ට ද මෙහිදී කාර්යභාරයක් පැවරිය හැකිය.
තෙවන පාර්ශ්වයක් විසින් ලේඛන සකස් කර තිබුණ ද, අසත්‍ය මූල්‍ය තොරතුරු ඉදිරිපත් කිරීමෙන් වීසා අයදුම්පත් අවදානමට ලක්විය හැකි අතර බරපතළ ප්‍රතිවිපාක ඇති විය හැකි බව අයදුම්කරුවන් තේරුම්ගත යුතුය.
වංචනික සංක්‍රමණය සහ විදේශයන්හිදී සූරාකෑමට ලක්වීමේ අවදානම
ව්‍යාජ ලේඛන භාවිත කරමින් විදේශගත වූ බවට චෝදනා එල්ල වන සිසුන් හෝ විදේශගත වීමට අපේක්ෂා කරන පුද්ගලයන් පසුව ආගමන විගමන නීති ක්‍රියාත්මක කිරීම, රඳවා තබාගැනීම හෝ පිටුවහල් කිරීම වැනි තත්ත්වයන්ට මුහුණ දෙන සිදුවීම් පිළිබඳව ද මූලාශ්‍ර ලිපියේ සඳහන් වේ.
එම තත්ත්වයන් නූතන මිනිස් ජාවාරමේ එක් ආකාරයක් ලෙස එහි විස්තර කර තිබේ.
කෙසේ වෙතත්, එවැනි නීතිමය වර්ගීකරණයක් සිදුකිරීමේදී ප්‍රවේශම් විය යුතුය.
අධ්‍යාපන වංචාව, ලේඛන ව්‍යාජකරණය, සංක්‍රමණිකයන් නීතිවිරෝධීව ප්‍රවාහනය කිරීම සහ මිනිස් ජාවාරම යනු එකිනෙකට වෙනස් අපරාධ වේ. කෙසේ වෙතත්, ඇතැම් අවස්ථාවලදී මෙම ක්‍රියාකාරකම් එකිනෙක සමඟ සම්බන්ධ විය හැකිය.
මිනිස් ජාවාරමක් ලෙස සැලකීම සඳහා සාමාන්‍යයෙන් සූරාකෑමේ අරමුණින් තහනම් ක්‍රම භාවිත කරමින් පුද්ගලයන් බඳවා ගැනීම හෝ ප්‍රවාහනය කිරීම වැනි නීතියෙන් නියම කර ඇති අංග පිළිබඳ සාක්ෂි අවශ්‍ය වේ.
විශ්වවිද්‍යාලයකට වංචනික ලෙස ඇතුළත් කර දෙන බවට වූ ගිවිසුමක් පමණක් මත එය ස්වයංක්‍රීයව මිනිස් ජාවාරමක් බවට පත් නොවේ.
මිනිස් ජාවාරමක් පිළිබඳ චෝදනාවක් තහවුරු කිරීමට සූරාකෑම ඇතුළු අදාළ නීතිමය අංග පිළිබඳ සාක්ෂි අවශ්‍ය වේ.
කෙසේ වෙතත්, බඳවා ගැනීමේ වංචාවලින් ඇති වන මූල්‍යමය හා පෞද්ගලික ප්‍රතිවිපාක බරපතළ විය හැකිය.
විදේශ අධ්‍යාපනය සඳහා මුදල් සොයාගැනීමට පවුල්වලට විශාල ණය ලබාගැනීමට, දේපළ උකස් කිරීමට හෝ වටිනා වත්කම් විකිණීමට සිදුවිය හැකිය.
ඇතුළත් කරගැනීම පිළිබඳ පොරොන්දු අසත්‍ය බව හෙළි වූ විට මුදල් පමණක් නොව කාලය සහ අධ්‍යාපන අවස්ථා ද අහිමි විය හැකිය.
අධීක්ෂණය ශක්තිමත් කරන ලෙස බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලීම්
අධ්‍යාපන නියාමන ආයතන, බැංකු බලධාරීන් සහ අපරාධ විමර්ශකයන් අතර සම්බන්ධීකරණයෙන් යුත් ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා ලෙස මුල් වාර්තාව ඉල්ලා සිටී.
එහි නිර්දේශ ප්‍රධාන ආයතන තුනක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කරයි.
උසස් අධ්‍යාපනය භාර අමාත්‍යාංශය
පෞද්ගලික උසස් අධ්‍යාපන ආයතන සහ විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශන ආයතන නිසි ලෙස නියාමනය කිරීම සඳහා පවතින නීති ප්‍රමාණවත්ද යන්න සොයා බලන ලෙස අදාළ අමාත්‍යාංශයෙන් ඉල්ලා තිබේ.
අවම සුදුසුකම් ප්‍රමිතීන් හඳුන්වාදීම, ආයතනවල ක්‍රියාකාරකම් වඩාත් හොඳින් අධීක්ෂණය කිරීම සහ ව්‍යාජ සුදුසුකම් අලෙවි කරන ආයතනවලට එරෙහිව ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම එම ඉල්ලීම්වලට ඇතුළත් වේ.
කෙසේ වෙතත්, නව අවශ්‍යතා හඳුන්වාදීමේදී උපාධි පිරිනමන ආයතන සහ සිසුන් බඳවා ගැනීමේ හෝ උපදේශන සේවා පමණක් සපයන ව්‍යාපාර අතර වෙනස හඳුනාගත යුතුය.
ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව
බැංකු සේවකයන් ව්‍යාජ මූල්‍ය ලේඛන සකස් කිරීමට සහාය ලබාදුන් බවට ඉදිරිපත් වන විශ්වාසදායක චෝදනා විමර්ශනය කරන ලෙස මූලාශ්‍රය ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවෙන් සහ මූල්‍ය බුද්ධි ඒකකයෙන් ඉල්ලා සිටී.
එවැනි විමර්ශන සඳහා නිශ්චිත වාර්තා අවශ්‍ය වන අතර, සැකකටයුතු මූල්‍ය අපරාධ සහ සිසුන්ගේ මුදල් ගෙවීම් සම්බන්ධ සාමාන්‍ය ආරවුල් අතර වෙනස හඳුනාගත යුතුය.
කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාසය සහ අනෙකුත් විමර්ශකයන්
පවතින පැමිණිලි සම්බන්ධයෙන් කඩිනමින් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීම, සැකකරුවන් හඳුනාගැනීම සහ සැකකරුවන් විදේශගත වී ඇති අවස්ථාවල ජාත්‍යන්තර සහයෝගය ලබාගැනීම සඳහා කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාසය සහ අනෙකුත් නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතන කටයුතු කළ යුතු බව වාර්තාවෙන් ඉල්ලා තිබේ.
වංචනික බඳවා ගැනීම් හේතුවෙන් මුදල් අහිමි වූ බව කියන සිසුන්ට අදාළ නඩු කටයුතු කඩිනම් කරන ලෙස ද එහි ඉල්ලා සිටී.
ජාත්‍යන්තර සහාය ලබාගැනීමේ ඉල්ලීම් අදාළ සාක්ෂි සහ නීතිමය අවසර මත පදනම් විය යුතුය.
මුදල් ගෙවීමට පෙර තහවුරු කළ හැකි තොරතුරු ලබාගැනීමේ අවශ්‍යතාව
“123” ආයතනය සම්බන්ධ චෝදනා මගින් විදේශ අධ්‍යාපන කටයුතු සූදානම් කිරීමේදී ස්වාධීනව තොරතුරු තහවුරු කරගැනීමේ වැදගත්කම අවධාරණය කරයි.
යම් ආයතනයක් විශ්වවිද්‍යාලයක බලයලත් නියෝජිතයෙකුද, ඇතුළත් වීමේ යෝජනාවක් සත්‍ය එකක්ද සහ නියෝජිතයෙකු හරහා ගෙවීම් කිරීමට විශ්වවිද්‍යාලය අවසර දී තිබේද යන්න සිසුන් සහ ඔවුන්ගේ පවුල් අදාළ විශ්වවිද්‍යාලයෙන් සෘජුවම තහවුරු කරගත යුතුය.
ලිඛිත ගාස්තු විස්තර, මුදල් ආපසු ලබාදීමේ කොන්දේසි, ගෙවීම් ලදුපත් සහ ආයතනික ලිපි හුවමාරු පිළිබඳ තහවුරු කළ තොරතුරු මගින් එක් එක් පාර්ශ්වයේ වගකීම් පැහැදිලි කරගැනීමට හැකි වේ.
විදේශ අධ්‍යාපන උපදේශකයෙකුගේ සුදුසුකම්, විශ්වවිද්‍යාල සමඟ ඇති සබඳතා සහ පෙර සිසුන්ගේ අත්දැකීම් පරීක්ෂා කරන ලෙස බ්‍රිතාන්‍ය කවුන්සිලයේ මාර්ගෝපදේශවල ද නිර්දේශ කර තිබේ.
බඳවා ගැනීමේ නියෝජිතයන් රැවටීමේ ක්‍රියාවල නිරත වන අවස්ථාවලදී පාරිභෝගික ආරක්ෂණ නීති සහ අපරාධ නීති යටතේ ප්‍රමාණවත් සහන ලබාගත හැකිද යන්න නියාමන බලධාරීන් විසින් තීරණය කළ යුතුය.
සිසුන් 21 දෙනෙකු සම්බන්ධයෙන් චෝදනා එල්ල වී ඇති රුපියල් මිලියන 37.8ක ගනුදෙනුව නිසි ලේඛනමය සාක්ෂි මත පදනම් වූ විමර්ශනයකට ලක් කළ යුතු අතර, චෝදනා එල්ල වී ඇති සියලු දෙනාට තම පාර්ශ්වය ඉදිරිපත් කිරීමට ද අවස්ථාව ලබාදිය යුතුය.
උපදේශන ආයතනවල වංචා, ව්‍යාජ සහතික, බැංකු විෂමාචාර සහ මිනිස් ජාවාරම පිළිබඳ පුළුල් චෝදනා, එක් වාර්තා වූ සිදුවීමක ප්‍රතිඵල ලෙස තහවුරු වූ කරුණු ලෙස නොසලකා, වෙන වෙනම සාක්ෂි මත විමර්ශනය කළ යුතුය.
එම විමර්ශන අවසන් වන තෙක් ප්‍රමුඛතාව ලබාදිය යුත්තේ පීඩාවට පත්වූවන් හඳුනාගැනීම, මතභේදයට තුඩු දී ඇති මුදල් ගලාගිය ආකාරය සොයා බැලීම, වගකීම තහවුරු කිරීම සහ විදේශ අධ්‍යාපනය සැලසුම් කරන සිසුන්ට තම පවුල්වල ඉතිරිකිරීම් වැය කිරීමට පෙර විශ්වාසදායක තොරතුරු ලබාගැනීමට අවස්ථාව සැලසීමයි.
