ප්‍රධාන පොලිස් පරීක්ෂක වරුණි බෝගහවත්ත සම්බන්ධයෙන් මෑතකදී සිදු වූ අධිකරණ ක්‍රියාමාර්ග, ශ්‍රී ලංකාවේ නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන නිලධාරීන් මුහුණ දෙන මූල්‍ය පීඩනය, වෘත්තීය අවදානම් සහ පවුල්වල ආරක්ෂාව පිළිබඳ ගැටලු සඳහා රටක් ලෙස ප්‍රමාණවත් අවධානයක් යොමු කර තිබේද යන්න නැවත සලකා බැලීමට අවස්ථාවක් සලසා දී තිබේ.
මීට පෙර කොටවිල පොලිස් ස්ථානයේ පාලන අංශයේ ප්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කළ බෝගහවත්ත, Honda Vezel වර්ගයේ මෝටර් රථයක් මිලදී ගැනීමට සහ එහි ලීසිං වාරික ගෙවීමට යොදාගත් මුදල් සම්බන්ධයෙන් සිදුකෙරෙන විමර්ශනයකට අදාළව නොවැම්බර් 6 වැනිදා දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කිරීමට මාතර මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණය නියෝග කර තිබේ.
එම නිලධාරිනියට සම්බන්ධ බැංකු ගිණුම්වලට තැන්පත් වී ඇති විශාල මුදල් ප්‍රමාණයන් පිළිබඳව ද විමර්ශන නිලධාරීන් ප්‍රශ්න මතු කර ඇත. මෙම කරුණු සම්බන්ධයෙන් තවදුරටත් විමර්ශන සිදුකෙරෙන අතර, එල්ල වී ඇති චෝදනා අධිකරණ ක්‍රියාවලිය ඔස්සේ විමර්ශනය කර තහවුරු කළ යුතුය.
කිසිදු නිලධාරියෙකුට තම තනතුර, කීර්තිය හෝ වෘත්තීය වගකීම් හේතුවෙන් විමර්ශනවලින් නිදහස් වීමේ විශේෂ වරප්‍රසාදයක් හිමි නොවිය යුතුය. එසේම, අත්අඩංගුවට ගැනීමක් හෝ රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කිරීමේ නියෝගයක් යනු අදාළ පුද්ගලයා වරදකරු බවට තීරණය කිරීමක් ලෙස කිසිවිටෙකත් සැලකිය නොහැකිය.
මෙහිදී මතුවන පුළුල් ප්‍රශ්නය වන්නේ රාජ්‍ය සේවකයන් මුහුණ දෙන මූල්‍ය සහ සමාජීය තත්ත්වයන් වැඩිදියුණු කිරීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු නොකර, දඬුවම් ලබාදීමෙන් පමණක් දූෂණය ප්‍රමාණවත් ලෙස පාලනය කළ හැකිද යන්නයි. දඬුවම් ලබාදීම අත්‍යවශ්‍ය වුවද, එය පමණක් ප්‍රමාණවත්ද යන්න සලකා බැලිය යුතුය.
සංඛ්‍යාලේඛනවලින් අනාවරණය වන මූල්‍ය පීඩනය
මාතර මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණය හමුවේ විමර්ශන නිලධාරීන් ඉදිරිපත් කළ කරුණු සම්බන්ධයෙන් පළ වූ වාර්තාවලට අනුව, අදාළ නිලධාරිනියගේ වැටුප සහ වාහන ලීසිං ගෙවීම් සම්බන්ධ සංඛ්‍යාලේඛන මෙසේය.
- වාර්තා වූ මාසික වැටුප: රුපියල් 140,000
- වාර්තා වූ මාසික වාහන ලීසිං වාරිකය: රුපියල් 132,000
- එම මුදල් දෙක අතර වෙනස: රුපියල් 8,000
මෙම සංඛ්‍යාලේඛන මගින් වාර්තා වූ වැටුපට සාපේක්ෂව අතිශය ඉහළ මූල්‍ය වගකීමක් පැවති බව පෙන්නුම් කරයි.
නිලධාරියෙකුගේ මාසික වැටුපෙන් ආසන්න වශයෙන් 94%ක් ලීසිං වාරිකයක් ගෙවීමට වැය වන්නේ නම්, නිවාස වියදම්, ප්‍රවාහනය, ආහාර, විදුලිය, ජලය සහ අනෙකුත් අත්‍යවශ්‍ය අවශ්‍යතා සඳහා එම ආදායමෙන් ඉතිරි වන්නේ ඉතා සුළු මුදලකි.
කෙසේ වෙතත්, වැටුප සහ ලීසිං වාරිකය අතර වෙනස මත පමණක් අදාළ නිලධාරිනියගේ සමස්ත මූල්‍ය තත්ත්වය තීරණය කළ නොහැකිය. පවුලේ වෙනත් නීත්‍යනුකූල ආදායම් මාර්ග, ඉතුරුම් හෝ වෙනත් මූල්‍ය සම්පත් පවතින්නේද යන්න ද සලකා බැලිය යුතුය.
එසේම, මෙම ආදායම් සහ වියදම් අතර පවතින අසමතුලිතතාව මගින් විමර්ශනයට ලක්ව ඇති මුදල් ලැබුණු ආකාරය පැහැදිලි නොවේ. එම මුදල්වල මූලාශ්‍රය තහවුරු කිරීම විමර්ශන නිලධාරීන්ගේ සහ අවසානයේ අධිකරණයේ වගකීමකි.
කෙසේ වෙතත්, මෙම සංඛ්‍යාලේඛන වැදගත් ප්‍රතිපත්තිමය ප්‍රශ්නයක් මතු කරයි. එනම්, ශ්‍රී ලංකාවේ පොලිස් නිලධාරීන්ගේ වෘත්තීය වගකීම්, පීඩනය සහ අවදානම්වලට සරිලන ප්‍රමාණවත් වැටුපක් ඔවුන්ට ලබාදෙන්නේද යන්නයි.
පොලිස් සේවය සාමාන්‍ය රැකියාවකට වඩා වැඩි වගකීම් සහිත වෘත්තියක්
පොලිස් සේවයේ නිරත වීමේදී සාමාන්‍ය රාජකාරි වේලාවන්ගෙන් ඔබ්බට විහිදෙන වෘත්තීය අවදානම්වලට නිතර මුහුණදීමට සිදුවේ.
විමර්ශන සිදුකිරීම, සැකකරුවන් අත්අඩංගුවට ගැනීම සහ මහජනතාව ආරක්ෂා කිරීමේදී පොලිස් නිලධාරීන්ට සංවිධානාත්මක අපරාධ කල්ලි, මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්කරුවන් සහ ප්‍රචණ්ඩ අපරාධකරුවන් සමඟ කටයුතු කිරීමට සිදුවිය හැකිය.
ඔවුන්ට පැවරෙන රාජකාරි අනුව ඇතැම් නිලධාරීන්ට තම පවුල්වල ආරක්ෂාව පිළිබඳ සැබෑ බියක් ඇති කරන තර්ජනවලට ද මුහුණදීමට සිදුවිය හැකිය.
මෙවැනි පීඩනයන් නිලධාරීන් ජීවත් වන ස්ථානය, ගමන් බිමන් සිදුකරන ආකාරය, අනුගමනය කරන ආරක්ෂක පියවර සහ ස්ථාවර පවුල් ජීවිතයක් පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය සම්පත් කෙරෙහි බලපෑ හැකිය.
මෙහිදී විශේෂ අවධානයක් යොමු කළ යුතු කරුණු තුනක් පවතී.
1. පෞද්ගලික සහ පවුලේ ආරක්ෂාව
සංවේදී විමර්ශනවල නිරත වන පොලිස් නිලධාරීන්ට තර්ජන හෝ පළිගැනීමේ ක්‍රියාමාර්ග සම්බන්ධයෙන් සාධාරණ ආරක්ෂක ගැටලු පැවතිය හැකිය.
එවැනි තත්ත්වයන්ට ප්‍රතිචාර දැක්වීමේදී ඵලදායී අවදානම් ඇගයීම්, ආරක්ෂක පියවර සහ විශ්වාසනීය තර්ජන හඳුනාගත් අවස්ථාවලදී ප්‍රායෝගික සහාය ලබාදීම ඇතුළත් විය යුතුය.
කෙසේ වෙතත්, සෑම පොලිස් නිලධාරියෙකුම හෝ ඔවුන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන්ම පොදු ප්‍රවාහන සේවා භාවිත කරන සෑම අවස්ථාවකදීම ක්ෂණික අනතුරකට මුහුණ දෙන බව උපකල්පනය කරමින් මෙම අවදානම අතිශයෝක්තියට නැංවිය නොයුතුය.
එසේ වුවද, සැබෑ ආරක්ෂක ගැටලු සඳහා ආයතනික මට්ටමින් සහාය ලබාදීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
2. ප්‍රවාහන වියදම් සහ මූල්‍ය වගකීම්
අක්‍රමවත් රාජකාරි වේලාවන්හි සේවය කරන හෝ පොදු ප්‍රවාහන පහසුකම් ප්‍රමාණවත් නොවන ප්‍රදේශවල රාජකාරි කරන පොලිස් නිලධාරීන්ට විශ්වාසනීය ප්‍රවාහන පහසුකම් තිබීම වැදගත් විය හැකිය.
විශේෂයෙන්ම, අභියෝගාත්මක හෝ ඉහළ අවදානම් සහිත රාජකාරිවල නිරත වන නිලධාරීන්ට සුදුසු ප්‍රවාහන සහාය ලබාදීම මගින් ඔවුන්ගේ මූල්‍ය පීඩනය අවම කළ හැකිය.
කෙසේ වෙතත්, එයින් මිල අධික පෞද්ගලික වාහන භාවිත කිරීම පොලිස් නිලධාරීන්ට හිමි විය යුතු වෘත්තීය වරප්‍රසාදයක් බව අදහස් නොවේ.
සාධාරණ වෘත්තීය අවශ්‍යතා සහ පුද්ගලයෙකුගේ ආදායම් හැකියාව ඉක්මවා යන පෞද්ගලික වියදම් තීරණ අතර පැහැදිලි වෙනසක් පවත්වාගත යුතුය.
3. වැටුප් සහ වෘත්තීය වගකීම්
පොලිස් නිලධාරීන් සැලකිය යුතු බලතල ක්‍රියාත්මක කරන අතර, පුරවැසියන් ආරක්ෂා කිරීම, නීති ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ මහජන සාමය පවත්වාගෙන යාම වැනි වැදගත් වගකීම් ඔවුන්ට පැවරී තිබේ.
එබැවින්, වෘත්තීය අවදානම්, අක්‍රමවත් රාජකාරි වේලාවන් සහ ඉහළ යන ජීවන වියදම ඇතුළු එම වගකීම්වලට සරිලන ආකාරයෙන් වැටුප් සහ දීමනා තීරණය කළ යුතුය.
පොලිස් නිලධාරීන්ගෙන් ඉහළ අවංකභාවයක් සහ වෘත්තීය විනයක් අපේක්ෂා කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම සාධාරණය. එසේම, ඔවුන්ට සාධාරණ සේවා කොන්දේසි ලබාදීම ද එම වගකීමේම කොටසක් විය යුතුය.
ශ්‍රී ලංකාවට වෙනත් රටවලින් ඉගෙනගත හැක්කේ මොනවාද?
රාජ්‍ය අංශයේ සාපේක්ෂව ශක්තිමත් අවංකභාවය සහ දූෂණ වැළැක්වීමේ පද්ධති පවතින රටවල අත්දැකීම් ශ්‍රී ලංකාවට වැදගත් පාඩම් ලබාදිය හැකිය.
Transparency International ආයතනයේ 2025 දූෂණ සංජානන දර්ශකයට (Corruption Perceptions Index) අනුව, ඩෙන්මාර්කය, සිංගප්පූරුව, නෝර්වේ සහ නවසීලන්තය ඉහළම ශ්‍රේණිගත කිරීම් හිමි රටවල් අතරට ඇතුළත් විය.
කෙසේ වෙතත්, එම රටවල සාර්ථකත්වයට හේතුව ඉහළ වැටුප් ලබාදීම පමණක් බව පැවසිය නොහැකිය.
ඵලදායී අධීක්ෂණය, ආයතනික ස්වාධීනත්වය, වෘත්තීය ප්‍රමිතීන්, විනිවිදභාවයෙන් යුත් පරිපාලනය සහ විශ්වාසනීය නීති ක්‍රියාත්මක කිරීම ද දූෂණය වැළැක්වීමට දායක වේ.
සිංගප්පූරුව
සිංගප්පූරුව රාජ්‍ය අංශයේ තරගකාරී වැටුප් ක්‍රමවේදයක් සමඟ දැඩි දූෂණ විරෝධී නීති, විමර්ශන ක්‍රියාවලි සහ විනය ක්‍රියාමාර්ග ක්‍රියාත්මක කරයි.
එරට දූෂණ ක්‍රියා විමර්ශන කාර්යාංශයට (Corrupt Practices Investigation Bureau) රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ පෞද්ගලික පුද්ගලයන් සම්බන්ධ දූෂණ සිද්ධීන් විමර්ශනය කිරීමට බලතල ලබා දී තිබේ.
මෙයින් ලබාගත හැකි වැදගත් පාඩම වන්නේ ඉහළ වැටුප් ලබාදීමෙන් අල්ලස් ලබාගැනීමට ඇති සෑම පෙළඹවීමක්ම අවසන් වන බව නොවේ. ඒ වෙනුවට, සාධාරණ වැටුප් ක්‍රමවේදයක් විශ්වාසනීය වගවීමේ පද්ධතියක් සමඟ ක්‍රියාත්මක විය යුතු බවයි.
තනතුර හෝ ජ්‍යෙෂ්ඨත්වය කුමක් වුවද, විෂමාචාර සම්බන්ධයෙන් විමර්ශන සිදුකළ හැකි බව නිලධාරීන් දැන සිටිය යුතුය.
නෝර්වේ සහ ඩෙන්මාර්කය
නෝර්වේ සහ ඩෙන්මාර්කය වැනි උතුරු යුරෝපීය රටවල ක්‍රමවේද මගින් ශක්තිමත් රාජ්‍ය ආයතන, සේවා ස්ථානවල ආරක්ෂාව සහ සමාජ සහාය ලබාදීමේ වැදගත්කම පෙන්නුම් කරයි.
විශ්වාසනීය රාජ්‍ය සේවාවන් සහ ස්ථාපිත සේවක ආරක්ෂණ ක්‍රමවේද මගින් රාජ්‍ය සේවකයන් මුහුණ දෙන ඇතැම් පෞද්ගලික මූල්‍ය පීඩනයන් අවම කළ හැකිය.
කෙසේ වෙතත්, දූෂණය අඩු මට්ටමක පවතින බවට ඇති මහජන සංජානනය විනිවිදභාවයෙන් යුත් පරිපාලනය, වගවීම සහ මහජන විශ්වාසය සමඟ ද සම්බන්ධ වේ.
එබැවින්, වැටුප් ඉහළ නැංවීමෙන් පමණක් එවැනි ප්‍රතිඵල ලබාගත හැකි බව උපකල්පනය කිරීම වෙනුවට, මෙම සාධක එකිනෙකට සහාය වන ආකාරය ශ්‍රී ලංකාව විසින් අධ්‍යයනය කළ යුතුය.
ජපානය
නිශ්චිත වෘත්තීය උසස්වීම් ක්‍රමවේද, වෘත්තීය පුහුණුව සහ සේවා ප්‍රතිලාභ සහිත මනා ලෙස සංවිධානය වූ පොලිස් සේවාවක් පවත්වාගෙන යන ජපානය ද තවත් වැදගත් උදාහරණයකි.
මෙයින් ලබාගත හැකි පුළුල් පාඩම වන්නේ මූල්‍ය ස්ථාවරත්වය, ආයතනික විනය සහ පැහැදිලිව නිර්වචනය කළ වෘත්තීය වගකීම් එකට ක්‍රියාත්මක කිරීමේ වැදගත්කමයි.
දීමනා, නිවාස පහසුකම් සහ අනෙකුත් ප්‍රතිලාභ සෑම නිලධාරියෙකුටම පොදුවේ හිමිවන වරප්‍රසාද ලෙස සැලකීම වෙනුවට, ඒවා ලබාගැනීමට ඇති සැබෑ සුදුසුකම් සහ සේවා කොන්දේසි අනුව ඇගයීමට ලක් කළ යුතුය.
නවසීලන්තය
නවසීලන්තයේ පොලිස් නිලධාරීන්ගේ වැටුප්, දීමනා සහ සේවා කොන්දේසි විධිමත් සේවා ගිවිසුම් සහ ක්‍රමවේද ඔස්සේ පාලනය කෙරේ.
වැටුප් සහ සේවා ආරක්ෂණ කොන්දේසි සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා කර එකඟතාවලට එළඹීම සඳහා ද එරට ස්ථාපිත ක්‍රමවේද පවතී.
පොලිස් සේවයේ වගකීම් සහ අභියෝග සේවා ප්‍රතිපත්ති තුළ නිසි ලෙස පිළිබිඹු විය යුතු බව මෙම ක්‍රමවේද මගින් පිළිගනු ලබයි.
කෙසේ වෙතත්, එවැනි සේවා පහසුකම් පැවතීමෙන් විනය ක්‍රියාමාර්ග, ස්වාධීන අධීක්ෂණය හෝ වගවීමේ අවශ්‍යතාව අහෝසි නොවේ.
සාධාරණ වැටුප් සමඟ ඵලදායී වගවීමක් ද අවශ්‍යයි
දඬුවම් දැඩි කිරීමෙන් පමණක් දූෂණය අවසන් වනු ඇතැයි ශ්‍රී ලංකාවට අපේක්ෂා කළ නොහැකිය.
රාජ්‍ය සේවකයන් දිගින් දිගටම මූල්‍ය අනාරක්ෂිතභාවයට, නිසි ලෙස සකස් නොකළ වැටුප් ක්‍රමවේදවලට හෝ ප්‍රමාණවත් නොවන ආයතනික සහායට මුහුණ දෙන්නේ නම්, එම තත්ත්වයන් පිළිබඳව ගැඹුරින් සොයා බැලිය යුතුය.
කෙසේ වෙතත්, එම තත්ත්වයන් අල්ලස් ලබාගැනීම, පැහැදිලි කළ නොහැකි ධනය රැස් කිරීම හෝ නිල බලය අයුතු ලෙස භාවිත කිරීම සාධාරණීකරණය කිරීමට හේතුවක් නොවේ.
මූල්‍ය දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දෙන නිලධාරියෙකු වුවද නීතියට අනුකූලව කටයුතු කිරීමේ වගකීමෙන් නිදහස් නොවේ.
ඇත්ත වශයෙන්ම, සාධාරණ වැටුප් සහ දැඩි වගවීම එකිනෙකට ශක්තියක් විය යුතුය. ප්‍රමාණවත් වැටුපක් ලබාදීම වෘත්තීය ස්වාධීනත්වය ආරක්ෂා කිරීමට උපකාරී වන අතර, විශ්වාසනීය නීති ක්‍රියාත්මක කිරීම මගින් පෞද්ගලික වාසි සඳහා රාජ්‍ය තනතුරු අයුතු ලෙස භාවිත කිරීම වැළැක්විය හැකිය.
එබැවින්, සැබෑ ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩපිළිවෙළක් තුළ ප්‍රධාන කරුණු තුනක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතුය.
1. වගකීම් සහ අවදානම්වලට සරිලන වැටුප්
පොලිස් නිලධාරීන්ගේ වැටුප් ගෘහස්ථ ජීවන වියදම්, වෘත්තීය වගකීම්, රාජකාරි අවදානම් සහ අක්‍රමවත් සේවා වේලාවන්හි ඇති අභියෝග සැලකිල්ලට ගනිමින් සමාලෝචනය කළ යුතුය.
දීමනා ලබාදීම විනිවිදභාවයෙන් යුතුව සහ අදාළ අවශ්‍යතා ඇති නිලධාරීන් ඉලක්ක කරගනිමින් සිදු කළ යුතුය.
2. පවුල් ආරක්ෂාව සහ ප්‍රායෝගික ප්‍රවාහන සහාය
තහවුරු කළ හැකි තර්ජනවලට මුහුණ දෙන නිලධාරීන්ට තමන්ගේ සහ තම පවුල්වල ආරක්ෂාව සඳහා අවදානමට සරිලන ආරක්ෂක පහසුකම් ලබාගැනීමේ හැකියාව තිබිය යුතුය.
එසේම, අධික වියදම් දිරිමත් නොකරන අතරම, රාජකාරි අවශ්‍යතාවලට ගැළපෙන ප්‍රවාහන පහසුකම් සහ රාජකාරි සම්බන්ධ සහාය ලබාදිය යුතුය.
3. ශක්තිමත් සමාජ ආරක්ෂණය සහ වෘත්තීය සහාය
දැරිය හැකි මිලකට සෞඛ්‍ය සේවා, මානසික සහාය, සාධාරණ අවශ්‍යතාවක් පවතින අවස්ථාවල අධ්‍යාපන සහාය සහ විශ්වාසනීය විශ්‍රාම ප්‍රතිලාභ ලබාදීම මගින් වඩාත් ස්ථාවර සේවක පිරිසක් ගොඩනැගීමට දායක විය හැකිය.
මෙම ක්‍රියාමාර්ග මූල්‍ය තොරතුරු හෙළිදරව් කිරීමේ අවශ්‍යතා, ඵලදායී අභ්‍යන්තර පාලන ක්‍රමවේද සහ ස්වාධීන විමර්ශන සමඟ ක්‍රියාත්මක විය යුතුය.
ප්‍රතිසංස්කරණ මගින් පොලිස් නිලධාරීන් සහ මහජනතාව යන දෙපාර්ශ්වයම ආරක්ෂා කළ යුතුයි
ප්‍රධාන පොලිස් පරීක්ෂක බෝගහවත්ත සම්බන්ධයෙන් සිදුකෙරෙන විමර්ශනය නීතියට අනුකූලව ඉදිරියට ගෙන යා යුතුය. ඇයගේ පෞද්ගලික මූල්‍ය තත්ත්වය සහ චෝදනා එල්ල වී ඇති යම් විෂමාචාරයක් පිළිබඳව තීරණය කළ යුත්තේ මහජන අනුමාන මත නොව සාක්ෂි මත පදනම්වය.
එසේම, පොලිස් වැටුප් සම්බන්ධයෙන් මතුව ඇති පුළුල් සංවාදය අපරාධ විමර්ශනයක් හේතුවෙන් ආරම්භ වූවක් බව පවසමින් එය නොවැදගත් කරුණක් ලෙස බැහැර කිරීම ද වැදගත් අවස්ථාවක් මඟහැරීමක් වනු ඇත.
වෘත්තීය මට්ටමේ පොලිස් සේවාවක් පවත්වාගෙන යාම සඳහා ප්‍රමාණවත් සහාය ලබන, නිසි අධීක්ෂණයකට යටත් වන සහ අඛණ්ඩව වගවීමට බැඳී සිටින නිලධාරීන් අවශ්‍ය වේ.
වරදක් තහවුරු වූ විට දඬුවම් ලබාදීම අත්‍යවශ්‍යය. එහෙත් දූෂණය වැළැක්වීම සඳහා මූල්‍යමය දුර්වලතා අවම කරන, ආචාරධර්ම ශක්තිමත් කරන සහ වෘත්තීය ස්වාධීනත්වය ආරක්ෂා කරන ආයතනික ක්‍රමවේද ද අවශ්‍ය වේ.
එබැවින්, ශ්‍රී ලංකාව පොලිස් නිලධාරීන්ගේ වැටුප්, සේවා කොන්දේසි සහ වගවීම යන කරුණු එකිනෙකට සම්බන්ධ කරමින් සමාලෝචනය කළ යුතුය.
අවසාන අරමුණ විය යුත්තේ පොලිස් නිලධාරීන්ට තම පවුල්වල අවශ්‍යතා ගෞරවාන්විතව සපුරාලීමට හැකි වන අතරම, නිල බලය කිසිවිටෙකත් පෞද්ගලික වාසි සඳහා භාවිත නොවන බවට මහජනතාවට විශ්වාසය තැබිය හැකි නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන සේවාවක් ගොඩනැගීමයි.
