දිවයින පුරා මාස 11ක් ක්‍රියාත්මක වූ පොලිස් මෙහෙයුමක් අතරතුර, මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ වැරදිවලට අදාළව ළමුන් සහ තරුණයන් 9,000කට වැඩි පිරිසක් අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. ඒ අතර වයස අවුරුදු අටත් 14ත් අතර ළමුන් 11 දෙනෙකු ද සිටීමත් සමඟ ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණ පරපුර අතර මත්ද්‍රව්‍ය ගැටලුවේ බරපතළකම පිළිබඳ කනස්සල්ල ඉහළ ගොස් තිබේ.
ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය නිකුත් කළ සංඛ්‍යාලේඛනවලට අනුව, 2025 ඔක්තෝබර් 30 වැනිදා සිට 2026 ඔක්තෝබර් 1 වැනිදා දක්වා කාලය තුළ වයස අවුරුදු අටත් 21ත් අතර පුද්ගලයන් 9,105 දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත.
පොලිස් මාධ්‍ය ප්‍රකාශක සහකාර පොලිස් අධිකාරී එෆ්. යූ. වූට්ලර් මහතා විසින් අනාවරණය කරන ලද මෙම සංඛ්‍යාලේඛන හේතුවෙන්, මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ ක්‍රියාකාරකම්වලට අවදානමට ලක්විය හැකි ළමුන් සම්බන්ධ වීම සහ ඔවුන් සඳහා සුදුසු පුනරුත්ථාපන සේවා පවතින්නේද යන්න පිළිබඳ අවධානය යොමුව තිබේ.
අත්අඩංගුවට ගත් පිරිසෙන් බහුතරය පිරිමි ළමුන් සහ තරුණයන්
වාර්තා වූ අත්අඩංගුවට ගැනීම් 9,105න් 8,932ක්ම පිරිමි පුද්ගලයන් සම්බන්ධයෙන් සිදුව ඇති අතර, එය සමස්තයෙන් ආසන්න වශයෙන් සියයට 98.1කි.
ඉතිරි අත්අඩංගුවට ගැනීම් 173 කාන්තාවන් සම්බන්ධයෙන් සිදුව තිබේ.
විශේෂයෙන්ම අවධානය යොමු කළ යුතු කරුණක් වන්නේ මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ වැරදිවලට අදාළව වයස අවුරුදු අටත් 14ත් අතර ළමුන් 11 දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති බව අනාවරණය වීමයි.
කෙසේ වෙතත්, මෙම සංඛ්‍යාලේඛන අනුව අත්අඩංගුවට ගත් පුද්ගලයන්ගෙන් කොපමණ පිරිසක් මත්ද්‍රව්‍ය ළඟ තබාගැනීම, පෞද්ගලික භාවිතය, බෙදාහැරීම හෝ සංවිධානාත්මක ජාවාරම් සම්බන්ධයෙන් අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේද යන්න තහවුරු නොවේ.
එමෙන්ම, මෙම අත්අඩංගුවට ගැනීම්වලින් කොපමණ සංඛ්‍යාවක් සාර්ථක නඩු පැවරීම්, පුනරුත්ථාපනය සඳහා යොමු කිරීම් හෝ වෙනත් මැදිහත්වීම්වලට හේතු වී තිබේද යන්න ද එම සංඛ්‍යාලේඛනවලින් පැහැදිලි නොවේ.
වැදගත් කරුණක් වන්නේ මෙම සංඛ්‍යාවට වයස අවුරුදු 18ත් 21ත් අතර වැඩිහිටියන් ද ඇතුළත් වන බැවින්, මෙම සියලු අත්අඩංගුවට ගැනීම් බාලවයස්කරුවන් සම්බන්ධයෙන් සිදු වූ ඒවා ලෙස හැඳින්විය නොහැකි වීමයි.
රජයේ නව සංඛ්‍යාලේඛනවලින් පුළුල් චිත්‍රයක් අනාවරණය වෙයි
2026 ඔක්තෝබර් 22 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ වැඩිදුර තොරතුරුවලට අනුව, පසුගිය වසර දෙකක කාලය තුළ පොලිසිය මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ වැටලීම් 588,180ක් සිදු කර ඇති අතර, එහිදී පුද්ගලයන් 586,824 දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ.
රජයේ මත්ද්‍රව්‍ය විරෝධී මෙහෙයුම් සම්බන්ධයෙන් පාර්ලිමේන්තුවේදී අදහස් දක්වමින් මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍ය ආනන්ද විජේපාල මහතා මෙම පුළුල් සංඛ්‍යාලේඛන අනාවරණය කර ඇත.
ඉන් අනතුරුව පළ වූ වාර්තාවල ද වසර දෙකක කාලය තුළ වයස අවුරුදු 21ට අඩු පුද්ගලයන් 12,000කට ආසන්න පිරිසක් අත්අඩංගුවට ගත් පිරිස අතර සිටින බව සඳහන් කර තිබේ.
මෙම සංඛ්‍යාලේඛන මඟින් නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ මෙහෙයුම්වල පරිමාණය පැහැදිලි වන නමුත්, වාර්තාකරණ කාලසීමාවන්හි වෙනස්කම් සහ එකම පුද්ගලයන් නැවත නැවතත් අත්අඩංගුවට ගෙන තිබීමේ හැකියාව හේතුවෙන් මෙම සංඛ්‍යා සරලව එකතු කිරීම සුදුසු නොවේ.
නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම සහ පුනරුත්ථාපනය
ළමුන් සහ තරුණයන් වැඩි වශයෙන් මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ ක්‍රියාකාරකම්වලට සම්බන්ධ වීමත් සමඟ, මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතයට බලපාන සමාජීය තත්ත්වයන්ට ප්‍රමාණවත් ලෙස විසඳුම් ලබාදීමට නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම මත පදනම් වූ උපායමාර්ග සමත් වී තිබේද යන්න පිළිබඳ ප්‍රශ්න මතුව තිබේ.
මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතයෙන් බලපෑමට ලක්වන ළමුන් ජාවාරම් ජාලවල සූරාකෑමට, වැඩිහිටියන්ගේ බලපෑම් හා බලහත්කාරයට, පවුල් තුළ පවතින අස්ථාවර තත්ත්වයන්ට, දරිද්‍රතාවට සහ අධ්‍යාපනය අඩාල වීමට මුහුණ දීමේ අවදානමක් පවතී.
මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ විමර්ශනයකදී ළමයෙකු සම්බන්ධ වීමෙන් පමණක් ඔහු හෝ ඇය අපරාධ ජාලයක ස්වේච්ඡාවෙන් කටයුතු කරන සාමාජිකයෙකු බව තහවුරු නොවේ.
විශේෂයෙන්ම වයස අවුරුදු 14ට අඩු ළමුන් සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමේදී මෙම වෙනස නිවැරදිව හඳුනාගැනීම අතිශයින් වැදගත් වේ.
රජයෙන් විශේෂිත සහාය ලබාදීමේ සැලසුම්
මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ වැරදිවලට අදාළව අත්අඩංගුවට ගන්නා බාලවයස්කරුවන් සඳහා පුනරුත්ථාපන පහසුකම් සංවර්ධනය කිරීමට තම අමාත්‍යාංශය පරිවාස හා ළමාරක්ෂක සේවා දෙපාර්තමේන්තුව සමඟ එක්ව කටයුතු කරන බව කාන්තා හා ළමා කටයුතු අමාත්‍ය සරෝජා සාවිත්‍රි පෝල්රාජ් මහත්මිය මීට පෙර සඳහන් කර තිබේ.
අවදානමට ලක්විය හැකි ළමුන් සඳහා උපදේශන සහ මනෝසමාජීය සහාය ලබාදීමේ කටයුතුවලට ජාතික ළමා ආරක්ෂක අධිකාරිය ද සම්බන්ධ වී ඇත.
එසේ වුවද, අත්අඩංගුවට ගත් ළමුන්ගෙන් කොපමණ පිරිසකට ප්‍රතිකාර, පුනරුත්ථාපන සේවා, අධ්‍යාපනික සහාය හෝ ආරක්ෂණ මැදිහත්වීම් ලැබී තිබේද යන්න තහවුරු කිරීමට දැනට පවතින සංඛ්‍යාලේඛන ප්‍රමාණවත් නොවේ.
තවමත් පිළිතුරු නොලැබුණු ප්‍රශ්න
රජයේ මත්ද්‍රව්‍ය විරෝධී උපායමාර්ගය පිළිබඳ පුළුල් තක්සේරුවක් සිදු කිරීම සඳහා අත්අඩංගුවට ගැනීම් පිළිබඳ සංඛ්‍යාලේඛනවලට අමතරව තවත් තොරතුරු අවශ්‍ය වේ.
අත්අඩංගුවට ගැනීම්වලට සම්බන්ධ මත්ද්‍රව්‍ය වර්ග, ඒවා භූගෝලීය වශයෙන් බෙදී ඇති ආකාරය, නැවත නැවතත් වැරදි සිදුකරන පුද්ගලයන්ගේ ප්‍රතිශතය සහ බාලවයස්කරුවන් සම්බන්ධ නඩු කටයුතුවල ප්‍රතිඵල හඳුනාගත හැකි ප්‍රමාණවත් තරම් විස්තරාත්මක තොරතුරු බලධාරීන් තවමත් ප්‍රසිද්ධ කර නොමැත.
මෙවැනි තොරතුරු නොමැතිව, නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ මෙම මෙහෙයුම මඟින් සංවිධානාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම් ජාල බිඳ දැමීමට සාර්ථක වී තිබේද, නැතහොත් අවදානමට ලක්විය හැකි තරුණ පිරිස් වැඩි වශයෙන් අපරාධ යුක්ති ක්‍රියාවලියට ඇතුළත් වීමට හේතු වී තිබේද යන්න තීරණය කිරීම අපහසුය.
එබැවින්, ශ්‍රී ලංකාව මුහුණ දෙන අභියෝගය වන්නේ මත්ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධ ක්‍රියාකාරකම්වලට සම්බන්ධ පුද්ගලයන් අත්අඩංගුවට ගැනීම පමණක් නොවේ. තරුණ පිරිස් ඇබ්බැහිවීම, සූරාකෑම සහ අපරාධ ජාලවලට බඳවා ගැනීමේ තත්ත්වයන්ට ගොදුරු වීමට පෙර ඒවා වළක්වා ගැනීම ද ඒ හා සමානව වැදගත් වේ.
