ලසන්ත වික්රමතුංගගේ ඝාතනය අන් අය බිය ගැන්වීම සඳහා කළ දෙයක් බව පවසන රංග දිසානායක, වැරදි හෙළිදරව් කරන්නන් ආරක්ෂා කිරීමට සමාජය පෙරමුණ ගත යුතු බව අවධාරණය කරයි.
කොළඹ — ජ්යෙෂ්ඨ මාධ්යවේදී ලසන්ත වික්රමතුංග මහතා ඝාතනය කිරීමේ අරමුණ වූයේ එක් පුද්ගලයෙකු ඉවත් කිරීම පමණක් නොව, දේශපාලන අධිකාරියට, දූෂණයට සහ බලවත් පාර්ශ්වයන්ට අභියෝග කිරීමට සූදානම් මාධ්යවේදීන්ට සහ වෘත්තිකයන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් කිරීම බව අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාවේ අධ්යක්ෂ ජනරාල් රංග දිසානායක මහතා පවසයි.
- ලසන්ත වික්රමතුංගගේ ඝාතනයෙන් සමාජයට දුන් බියගැන්වීමේ පණිවිඩය පරාජය කිරීමට සමාජය එක්රොක් විය යුතුය.
- වින්දිතයින්ගේ පවුල්වලට පමණක් තනිවම යුක්තිය සෙවීමට සිදුවී ඇත්තේ මන්දැයි රංග දිසානායක ප්රශ්න කරයි.
ඝාතනයට ලක්වූ මාධ්යවේදියා පිළිබඳව රේන් වික්රමතුංග විසින් රචිත චරිතාපදානයේ සිංහල පරිවර්තනය වන ‘නොසැලුණු නොනැමුණු ලසන්ත’ කෘතිය එළිදැක්වීම සඳහා සැප්තැම්බර් 25 වැනි දින ජාතික චිත්රපට සංස්ථාවේ තරංගනී ශාලාවේ පැවති උත්සවයකදී දිසානායක මහතා මේ බව ප්රකාශ කළේය.
මෙම කෘතිය සිංහල භාෂාවට පරිවර්තනය කර ඇත්තේ මාධ්යවේදී කසුන් පුස්සෙවෙල විසිනි. මෙම උත්සවයේදී ‘And Then They Came for Me’ නම් වාර්තා චිත්රපටය ප්රදර්ශනය කිරීම ද සිදු විය.
වික්රමතුංග මහතාගේ ඝාතනය පිටුපස ඇති පණිවිඩයේ අරමුණ වී ඇත්තේ, ස්ථාපිත බලයට අභියෝග කිරීමෙන් හෝ වෙනසක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කිරීමෙන් අන් අයව අධෛර්යමත් කිරීම බව දිසානායක මහතා තර්ක කළේය.
‘ද සන්ඩේ ලීඩර්’ (The Sunday Leader) පුවත්පතේ ආරම්භක කර්තෘවරයා වූ වික්රමතුංග මහතා 2009 ජනවාරි මාසයේදී ඝාතනය කෙරිණි. ඔහුගේ ඝාතනය ශ්රී ලංකාව තුළ මාධ්යවේදීන්ට එරෙහිව සිදුවූ ප්රචණ්ඩත්වයන් අතරින් තවමත් නොවිසඳුණු ප්රධානතම සිදුවීමක් බවට පත්ව ඇත.
වැරදිවලට අභියෝග කරන්නන්ට එල්ල වන පීඩනය
මෙවැනි බියගැන්වීම් වික්රමතුංග මහතාගේ සිද්ධියට පමණක් සීමා වූවක් නොවන බවත්, බලවත් පාර්ශ්වයන්ට හෝ සිදුවන වැරදිවලට අභියෝග කිරීමෙන් පසු දැඩි ප්රතිවිපාකවලට මුහුණ දුන් පුද්ගලයින් පිළිබඳ වෙනත් උදාහරණ ද ශ්රී ලාංකේය ඉතිහාසයේ අඩංගු වන බවත් දිසානායක මහතා පැවසීය.
එක් පුද්ගලයෙකුට එල්ල වන ප්රහාරයක් සමස්ත වෘත්තීය ප්රජාවකටම බලපාන්නේ කෙසේද යන්න පැහැදිලි කරමින් ඔහු මහාචාර්ය සේනක බිබිලේ සහ ඝාතනයට ලක්වූ රේගු නිලධාරී සුජිත් ප්රසන්න පෙරේරා යන මහත්වරුන් ගැන සඳහන් කළේය.
සහකාර රේගු අධිකාරීවරයෙකු ලෙස සේවය කළ පෙරේරා මහතා 2001 මාර්තු මාසයේදී වෙඩි තබා ඝාතනය කෙරිණි. දූෂණ සහ රේගු වැරදි විමර්ශනය කිරීම වෙනුවෙන් ඔහු කළ සේවය අගයමින් 2010 වසරේදී ට්රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටර්නැෂනල් ශ්රී ලංකා ආයතනය විසින් පිරිනමන ජාතික අඛණ්ඩතා සම්මානයෙන් ඔහු මරණින් පසු පිදුම් ලැබීය.
පෙරේරා මහතාගේ ඝාතනය එක් නිලධාරියෙකු අහිමි වීමෙන් ඔබ්බට ගිය ප්රතිවිපාක ඇති කළ බවත්, ඉන් පසුව සමහර රේගු නිලධාරීන් රට හැර ගිය බවත්, තවත් සමහරු විමර්ශන සිදු කිරීමට බියක් දැක්වූ බවත් දිසානායක මහතා ප්රකාශ කළේය.
මෙවැනි සිදුවීම් හේතුවෙන්, වැරදි හෙළිදරව් කිරීම වෙනුවෙන් තම ජීවිත අවදානමට ලක් කිරීම වටින්නේද යන්න පිළිබඳව වෘත්තිකයන් සහ ඔවුන්ගේ පවුල්වල අය ප්රශ්න කිරීමට පෙළඹිය හැකි බව ඔහු තර්ක කළේය.
බියගැන්වීමේ සංස්කෘතිය පරාජය කිරීම සමාජයේ වගකීමකි
වැරදිවලට අභියෝග කරන්නන් නිහඬ කිරීමේ අරමුණින් සිදුකරන ඝාතන මගින් ඇති කරන බියට එරෙහිව නැගී සිටීමේ වගකීමක් සමාජයට ඇති බව දිසානායක මහතා පැවසීය.
“ලසන්තව මැරුවේ ලසන්තව අයින් කරන්නම නෙවෙයි. ඒක ලසන්ත වගේ අනිත් හැමෝටම දීපු පණිවිඩයක්. ලසන්තගේ ඝාතනයෙන් පස්සේ තවත් ලසන්තලා ගොඩක් බිහි වුණා නම්, ඔවුන්ගේ පණිවිඩය අසාර්ථක වෙනවා. ඒත් වුණේ ලසන්තගේ ඝාතනයෙන් පස්සේ ගොඩක් අය නිහඬ වුණු එකයි. එතකොට මිනීමරුවන්ගේ අරමුණ සාර්ථක වෙනවා.”
බිය ගැන්වීම්වලට ප්රතිචාරය විය යුත්තේ, කතා කිරීමට සිටින අය ඉන් ඉවත් වීම නොව, වැරදි හෙළිදරව් කිරීමට කැමති තවත් පුද්ගලයින් ඉදිරියට පැමිණීම බව ඔහු තර්ක කළේය.
“ලසන්ත වගේ අය තව තවත් බිහි වෙන්න ඕනේ. හැබැයි ඒ ඔක්කොම වීරයෝ. හැමතිස්සෙම වීරයා මැරිලා මේ කතාව ඉවර වෙන්න බැහැ. වීරයාව මැරෙන්න දෙන්න බැහැ, වීරයා මේක දිනන්න ඕනේ කියන ස්ථාවරයේ තමයි මම ඉන්නේ. ලසන්තගෙන් ගන්න ඕන පණිවිඩය තමයි, මින් ඉදිරියට ලසන්ත වගේ වීරයන්ට මැරෙන්න දෙන්න බැහැ, වීරයන් දිනිය යුතුමයි කියන එක.”
ඔහුගේ මෙම ප්රකාශය තුළින් වික්රමතුංග මහතාගේ ඝාතනයේ ප්රතිවිපාක පුවත්පත් කලාවෙන් ඔබ්බට විහිදෙන බව පෙන්වා දුන් අතර, ප්රචණ්ඩත්වයට ප්රතිචාර දැක්වීමක් ලෙස අන් අය මහජන පරීක්ෂාවෙන් හෝ දූෂණ විරෝධී වැඩකටයුතුවලින් ඉවත් වන විට මෙම බියගැන්වීම් සාර්ථක වන බව තර්ක කළේය.
පවුල්වලට පමණක් තනිවම මේ බර දැරීමට ඉඩ නොදිය යුතුය
සිදුවන වැරදි හෙළිදරව් කිරීමෙන් පසු ඝාතනයට ලක්වූ හෝ අතුරුදහන් වූ පුද්ගලයින්ගේ පවුල්වලට පමණක්, බොහෝදුරට තනිවම යුක්තිය සෙවීමට සිදුවී ඇත්තේ මන්දැයි දිසානායක මහතා මෙහිදී ප්රශ්න කළේය.
පිළිතුරු සොයමින් වසර ගණනාවක් ගත කළ පවුලේ සාමාජිකයින්ට උදාහරණ ලෙස ඔහු ලසන්ත වික්රමතුංග මහතාගේ හිටපු බිරිඳ වන රේන් වික්රමතුංග සහ අතුරුදහන් වූ මාධ්යවේදී ප්රගීත් එක්නැලිගොඩගේ බිරිඳ වන සන්ධ්යා එක්නැලිගොඩ මහත්මිය පිළිබඳව සඳහන් කළේය.
ඔහුගේ මෙම අදහස් දැක්වීම හරහා අපරාධ යුක්ති විනිශ්චය පද්ධතියේ කාර්යභාරය සහ සමාජයේ ඇති පුළුල් වගකීම අතර වෙනස පැහැදිලි කළේය.
අපරාධ නඩු සම්බන්ධයෙන් සාක්ෂි එකතු කර ඒවා අධිකරණය හරහා පරීක්ෂා කළ යුතු වුවද, වැරදි හෙළිදරව් කරන පුද්ගලයින් බිය ගැන්වීම්වලට ලක්වන විට සමස්ත මහජනතාව තවදුරටත් නිහඬව සිටිනවාද යන්න තීරණය කළ යුතු බව දිසානායක මහතා තර්ක කළේය.
ඔහුගේ ඝාතනයෙන් වසර 17 කට වැඩි කාලයකට පසු, ඔහුගේ චරිතාපදානයේ සිංහල ප්රකාශනය සහ ‘And Then They Came for Me’ වාර්තා චිත්රපටය ප්රදර්ශනය කිරීම හරහා සැප්තැම්බර් 25 පැවති උත්සවය එම තර්කය යළිත් වික්රමතුංග මහතාගේ අතීත උරුමය වෙත ගෙන එනු ලැබීය.
